Centrale vragen in dit artikel zijn: in hoeverre kennen vaders zichzelf een rol toe in de seksuele opvoeding van hun kinderen, en hoe wordt deze door hun (zestien- tot achttienjarige) zoons en dochters gewaardeerd? Uit de interviews blijkt dat de meeste vaders zich niet bemoeien met het opvoedingsdomein van seksualiteit. Deze afzijdige houding hangt niet alleen samen met gevoelens van respect voor het privé-leven van hun kind, maar ook met gevoelens van ongemak. De meeste jongeren ervaren hun vaders of als restrictieve, autoritaire opvoeders, of als afstandelijk en passief. Slechts in een minderheid van de gezinnen wordt over seksualiteit onderhandeld tussen vaders en kinderen.
