De vraag of jonge kinderen in staat zijn een betrouwbare en valide beoordeling van zichzelf te geven, heeft binnen de ontwikkelingspsychologie nog steeds geen eenduidig antwoord gekregen. Verschueren en Marcoen (2000) toonden weliswaar aan dat metingen van gehechtheid, verkregen door het gebruik van verhaaltjes met poppen of van foto’s met ouder-kindseparaties, verband vertoonden met observatiemetingen van gehechtheidkwaliteit, en Verschueren (1999) trok in onderhavig tijdschrift al eens de conclusie dat de vermogens van jonge kinderen om zichzelf te beoordelen misschien toch wel onderschat zijn geweest.
