Skip to main content
Top
Gepubliceerd in:

14-05-2021

Het beeldscherm als blikverruimer: een speelse respons op de uitdagingen van online therapie voor kinderen en gezinnen

Auteurs: Sabine Vermeire, Luc Van den Berge

Gepubliceerd in: Gezinstherapie Wereldwijd | Uitgave 2/2021

Log in om toegang te krijgen
share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

De groeiende vraag naar online therapie voor kinderen, jongeren en gezinnen tijdens de coronapandemie heeft ons voor nieuwe uitdagingen gesteld. Daardoor zagen we ons genoodzaakt om buiten de gebaande paden te treden. Dit artikel is een verkenning van nieuwe ideeën voor online vormen van systeemtherapie en narratieve therapie. Het laat zien hoe speelsheid tijdens online sessies leidt tot nieuwsgierigheid, levendigheid en betrokkenheid, en vice versa. In onze optiek is speelsheid een tegengif tegen therapeutische valkuilen en is het een inspiratiebron waarmee we weerstand kunnen bieden aan het gevaar van reductionisme, dat juist bij online therapie op de loer ligt. Speelsheid biedt als het ware de stapstenen voor het serieus exploreren en delen van ervaringen, verhalen en betekenissen, van waaruit creatievere ideeën en een diepgaander begrip kunnen ontstaan. Speelsheid verschaft ook nieuwe manieren om met elkaar om te gaan, zowel voor de gezinsleden onderling als voor gezin en therapeut. En ten slotte geeft speelsheid ook de mogelijkheid om verbindingslijnen tussen sessies te trekken, waardoor er een gevoel van continuïteit kan ontstaan. We belichten in dit artikel verschillende casussen om te laten zien hoe we te werk zijn gegaan.
Voetnoten
1
Onze bijzondere dank gaat uit naar Jill Geese, die ons in de eerste maanden van de COVID-19-periode heeft geholpen door deze ideeën mede te ontwikkelen en te onderzoeken, zowel in haar lessen als in haar therapeutische werk.
 
Literatuur
go back to reference Anderson, A., & Gehart, D. (2007). Collaborative therapy. Relationships and conversations that make a difference. New York, London: Routledge. Anderson, A., & Gehart, D. (2007). Collaborative therapy. Relationships and conversations that make a difference. New York, London: Routledge.
go back to reference Burnham, J. (2009). Workshop: creativity and play in conversations with children, adolescents and their families. Antwerp, 12 jun 2009. Burnham, J. (2009). Workshop: creativity and play in conversations with children, adolescents and their families. Antwerp, 12 jun 2009.
go back to reference Carr, A. (2012). Family therapy. Concepts, process and practice (3e druk.). Oxford: Wiley-Blackwell. Carr, A. (2012). Family therapy. Concepts, process and practice (3e druk.). Oxford: Wiley-Blackwell.
go back to reference Cecchin, G. (1987). Hypothesising, circularity and neutrality revisited: an invitation to curiosity. Family Process, 26, 405–413.CrossRef Cecchin, G. (1987). Hypothesising, circularity and neutrality revisited: an invitation to curiosity. Family Process, 26, 405–413.CrossRef
go back to reference Cecchin, G., Lane, G., & Ray, W. (1992). Irreverance: a strategy for therapist’s survival. London: Karnac. Cecchin, G., Lane, G., & Ray, W. (1992). Irreverance: a strategy for therapist’s survival. London: Karnac.
go back to reference Freedman, J. (2014). Witnessing and positioning: structuring narrative therapy with families and couples. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 1, 11–17. Freedman, J. (2014). Witnessing and positioning: structuring narrative therapy with families and couples. The International Journal of Narrative Therapy and Community Work, 1, 11–17.
go back to reference Hertlein, K., Blumer, M. L. C., & Mihaloliakos, J. H. (2015). Marriage and family counselors’ perceived ethical issues related to online therapy. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 23(1), 5–12.CrossRef Hertlein, K., Blumer, M. L. C., & Mihaloliakos, J. H. (2015). Marriage and family counselors’ perceived ethical issues related to online therapy. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 23(1), 5–12.CrossRef
go back to reference Koestler, A. (1964). The act of creation. London: Hutchinson & Co. Koestler, A. (1964). The act of creation. London: Hutchinson & Co.
go back to reference Madsen, W. C. (2007). Collaborative therapy with multi-stressed families. New York, London: Guilford. Madsen, W. C. (2007). Collaborative therapy with multi-stressed families. New York, London: Guilford.
go back to reference Madsen, W. C., & Gillespie, K. (2014). Collaborative helping. A strengths framework for home-based services. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons. Madsen, W. C., & Gillespie, K. (2014). Collaborative helping. A strengths framework for home-based services. Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons.
go back to reference McNamee, S. (2000). The social poetics of relationally engaged research: research as conversation. In K. G. S. Deisslerand McNamee (red.), Philosophy in therapy: the social poetics of therapeutic conversations. Heidelberg: Carl-Auer. McNamee, S. (2000). The social poetics of relationally engaged research: research as conversation. In K. G. S. Deisslerand McNamee (red.), Philosophy in therapy: the social poetics of therapeutic conversations. Heidelberg: Carl-Auer.
go back to reference De Mol, J., Reijmers, E., Verhofstadt, L., & Kuczynski, L. (2018). Reconstructing a sense of relational agency in family therapy. Australian & New Zealand Journal of Family Therapy, 39, 54–66.CrossRef De Mol, J., Reijmers, E., Verhofstadt, L., & Kuczynski, L. (2018). Reconstructing a sense of relational agency in family therapy. Australian & New Zealand Journal of Family Therapy, 39, 54–66.CrossRef
go back to reference Rober, P. (1999). Reflections on ways to create a safe therapeutic culture for children in family therapy. Family Process, 37, 201–213.CrossRef Rober, P. (1999). Reflections on ways to create a safe therapeutic culture for children in family therapy. Family Process, 37, 201–213.CrossRef
go back to reference Shotter, J. (2012). Ontological social constructionism in the context of a social ecology: The importance of our living bodies. In A. T. Lockand Strong (red.), Discursive perspectives in therapeutic practice (pag. 83–105). Oxford: Oxford University Press.CrossRef Shotter, J. (2012). Ontological social constructionism in the context of a social ecology: The importance of our living bodies. In A. T. Lockand Strong (red.), Discursive perspectives in therapeutic practice (pag. 83–105). Oxford: Oxford University Press.CrossRef
go back to reference Vermeire, S. (2017). What if… I were king? Playing with roles and positions in narrative conversations with children who experienced trauma. The international Journal of Narrative Therapy and Community Work,, 4, 6–17. Vermeire, S. (2017). What if… I were king? Playing with roles and positions in narrative conversations with children who experienced trauma. The international Journal of Narrative Therapy and Community Work,, 4, 6–17.
go back to reference Vermeire, S. (2019). Genograms at the kitchen table – tea, teabags and sugar cubes: playfully working with genograms and timelines with families in transition. Context, 161, February 2019. Vermeire, S. (2019). Genograms at the kitchen table – tea, teabags and sugar cubes: playfully working with genograms and timelines with families in transition. Context, 161, February 2019.
go back to reference Vermeire, S. (2020). No child is an island: from attachment narratives towards a sense of belonging. Journal of Family Therapy, 42, 1–17.CrossRef Vermeire, S. (2020). No child is an island: from attachment narratives towards a sense of belonging. Journal of Family Therapy, 42, 1–17.CrossRef
go back to reference Vermeire, S., Beckers, W., Faes, M., & Decraemer, K. (2018). What’s the problem? Children / adults turn problems inside out. Antwerpen: Interactie-Academie vzw. Vermeire, S., Beckers, W., Faes, M., & Decraemer, K. (2018). What’s the problem? Children / adults turn problems inside out. Antwerpen: Interactie-Academie vzw.
go back to reference White, M. (2007). Maps of narrative practice. New York: W. W. Norton. White, M. (2007). Maps of narrative practice. New York: W. W. Norton.
go back to reference White, M., & Epston, D. (1990). Narrative means to therapeutic ends. New York: W.W. Norton & Co.. White, M., & Epston, D. (1990). Narrative means to therapeutic ends. New York: W.W. Norton & Co..
go back to reference Wilson, J. (2005). Engaging children and young people. In A. E. Vetereand Dowling (red.), Narrative therapy with children and their families (pag. 90–106). London: Routledge. Wilson, J. (2005). Engaging children and young people. In A. E. Vetereand Dowling (red.), Narrative therapy with children and their families (pag. 90–106). London: Routledge.
go back to reference Wilson, J. (2007). The Performance of Practice. London: Karnac Books. Wilson, J. (2007). The Performance of Practice. London: Karnac Books.
Metagegevens
Titel
Het beeldscherm als blikverruimer: een speelse respons op de uitdagingen van online therapie voor kinderen en gezinnen
Auteurs
Sabine Vermeire
Luc Van den Berge
Publicatiedatum
14-05-2021
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
Gepubliceerd in
Gezinstherapie Wereldwijd / Uitgave 2/2021
Print ISSN: 1566-0206
Elektronisch ISSN: 1876-5874
DOI
https://doi.org/10.1007/s12440-021-00150-0

Andere artikelen Uitgave 2/2021

Gezinstherapie Wereldwijd 2/2021 Naar de uitgave

EditorialNotes

Ten geleide