Ooglidafwijkingen zijn eenvoudig à vue te diagnosticeren. Zij zijn meestal niet bedreigend voor de patiënt; er is eerder sprake van een vooral cosmetisch ongemak dan van een aandoening. Verwijzingen betreffen vooral de verdenking op retroseptale cellulitis, de verworven ptosis en huidaandoeningen die een maligne aspect hebben.
