Kadoaverdeuze

Ik zet deur en raam wijd open als mijn cliënt weg is. Een mengeling van verschraald zweet, alcoholdampen en wat andere ondefinieerbare geuren hebben mijn spreekkamer in bezit genomen en mij wat misselijk gemaakt. Ik haal even wat frisse lucht bij een collega in de kamer naast me en lucht gelijk mijn hart. Mijn collega laat me lichtelijk opgewonden mijn verhaal vertellen. Over mijn irritatie omdat de cliënt onverzorgd en naar alcohol ruikend een kwartier te laat kwam. En dat die irritatie groeide toen hij mij tutoyeerde en aangaf niet gemotiveerd te zijn om weer te gaan werken. De man die ik op mijn spreekuur zag, was werkzaam geweest aan wat wel ‘de onderkant van de arbeidsmarkt’ wordt genoemd. …