Hoe evidence-based is psychotherapie bij kinderen en adolescenten?

Sinds de tachtiger jaren van de vorige eeuw is de nadruk bij psychotherapie komen te liggen op de effectiviteit van behandelingen, met een duur woord ook wel ‘accountability’ genoemd. Therapieën werden geprotocolleerd en een groot aantal gerandomiseerde effectstudies werd uitgevoerd, waarbij de leidende vraag was: ‘Wat werkt voor wie?’ Ook bij therapieonderzoek bij kinderen en adolescenten is deze vraag steeds belangrijker geworden. Researchers hebben hierbij de nadruk gelegd op interne validiteit van hun onderzoek. Behandelingen werden in pure – uitgeklede – condities door goed getrainde therapeuten vaak uitgevoerd in academische of geacademiseerde settings. Patiëntjes – als het al echte patiëntjes waren – werden geselecteerd aan de hand van een reeks inclusie- en exclusiecriteria. De keerzijde van deze medaille is echter dat veel van dit intern zeer valide onderzoek gebukt gaat onder een lage externe validiteit.