28. Actueel houden van richtlijnen

Een ‘levende’ richtlijn kan worden beschouwd als een richtlijn waarvan de actualiteit continu wordt bewaakt, met revisies die op vaste tijdstippen (bijvoorbeeld jaarlijks of tweejaarlijks) worden gepubliceerd.

Het is van belang om al tijdens de ontwikkeling van een richtlijn af te spreken hoe de actualiteit ervan wordt bewaakt.

De houders van de richtlijn stellen een werkgroep van inhoudsexperts en een methodoloog en informatiespecialist samen die het mandaat krijgt de richtlijn te actualiseren.

Hoe vaak de richtlijn wordt aangepast, hangt vooral af van de snelheid van nieuwe ontwikkelingen met betrekking tot het onderwerp, de klinische relevantie ervan, en van de beschikbaarheid van personele en financiële middelen.

Wijzigingen van de strekking van bestaande aanbevelingen of nieuwe aanbevelingen, dienen altijd ter autorisatie aan de houders van de richtlijn te worden voorgelegd.

Informatie- en communicatietechnologie biedt mogelijkheden op een meer continue basis de actualisatie van een richtlijn te realiseren, commentaren te inventariseren en de aanpassingen te verspreiden.