De eerste stap in de gedragsmatige behandeling van slapeloosheid is informatie geven over de slaap en opnieuw bekijken of de hulpvraag tijdens de anamnese reëel is. In de casus van mevrouw Alberts wordt duidelijk dat zij graag acht uur wil slapen. Uitleg over de fysiologie van de slaap en de nadruk leggen op kwaliteit versus kwantiteit kan helpen om een reëlere hulpvraag te creëren. In dit hoofdstuk staan een aantal slaapadviezen die kunnen helpen om de basis van de begeleiding neer te leggen.