Skip to main content
main-content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander hoofdstuk

2022 | OriginalPaper | Hoofdstuk

5. Somatisch en autonoom zenuwstelsel, een onterechte splitsing?

Auteur: Ben van Cranenburgh

Gepubliceerd in: Segmentale verschijnselen

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

Het is gebruikelijk een onderscheid te maken tussen het somatische (‘willekeurige’) en het autonome of vegetatieve (‘onwillekeurige’) zenuwstelsel. Deze tweedeling is eigenlijk kunstmatig, want het zenuwstelsel functioneert altijd als geheel, hetgeen blijkt uit talrijke praktische voorbeelden (actie, mictie, pijn, seksuele functies). Het somatische zenuwstelsel is vooral gericht op de interactie met de omgeving (via actie en waarneming), het autonome zenuwstelsel staat ten dienste van de homeostase. Er zijn somatische en autonome reflexen, die beide tot stand komen via afferente en efferente vezels en een of meer centrale synapsen. Het efferente deel van het autonome zenuwstelsel kan verdeeld worden in het sympathische en parasympathische zenuwstelsel voor respectievelijk ergotrope functies (actie) en trofotrope functies (rust, herstel).
Metagegevens
Titel
Somatisch en autonoom zenuwstelsel, een onterechte splitsing?
Auteur
Ben van Cranenburgh
Copyright
2022
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-2781-2_5