Imagoschade

Een vriend van mij, uitgesproken type (ruwe bolster), gestudeerd in Delft, stuurt geregeld stukken over ons vak naar mij door. Enerzijds fascineert ons vakgebied hem; hij vindt mensen ‘verdomd onlogisch' handelen, en ‘die psychologie' van mij is daar blijkbaar voor verantwoordelijk. Anderzijds snapt hij niets van de ‘marketing' van onze beroepsgroep. Een tijd geleden stuurde hij me een stuk uit het NRC, van collega Pim Cuijpers, gevolgd door een repliek van mijn collega Willem Van der Does; twee erudiete senioren die zich in deze opinies over ons vak buigen en twee volledig verschillende conclusies trekken. Pim betoogt dat ons vak failliet is omdat we honderden soorten therapie hebben ontwikkeld die allemaal niets toevoegen. Willem stelt dat cholesterolvervangers minder effect hebben dan psychotherapie en dat de nieuwe behandelvormen een gevalletje ‘oude wijn in nieuwe zakken' zijn; kleine aanpassingen van bestaande werkingsmechanismen die robuust blijken. …