Skip to main content
Top

2016 | OriginalPaper | Hoofdstuk

8. De hogere cerebrale functies

Auteurs : J. B. M. Kuks, J. W. Snoek

Gepubliceerd in: Leerboek klinische neurologie

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

De hersenen bestaan uit een fylogenetisch oud (het limbische systeem) en nieuw gedeelte. In het oude gedeelte zetelen agressie, emotie en episodisch leren. De processen in het nieuwe gedeelte betreffen waarnemen, interpreteren en associëren alsmede plannen. Afasie, agnosie en apraxie zijn de belangrijkste groepen stoornissen. De dominante hemisfeer (meestal links) heeft een analytische functie, de niet-dominante een meer emotionele en strategische functie. Stoornissen in het functioneren van de cortex zijn lang niet altijd op een bepaalde plaats terug te herleiden. Niet alleen de cortex maar ook de verbindingen naar en tussen de cortex gelden. Wat betreft het laatste spreekt men van disconnectiesyndromen. Geheugen is niet op één plaats te lokaliseren. Declaratief geheugen (feiten kennen en associëren) lijkt vooral pariëtotemporo-occipitaal aanwezig, emotioneel en episodisch geheugen in de oudere gebieden, performaal geheugen in de basale kernen. Door middel van eenvoudige testen kan aan de bedside al veel over het functioneren van de grote hersenen duidelijk worden.
Metagegevens
Titel
De hogere cerebrale functies
Auteurs
J. B. M. Kuks
J. W. Snoek
Copyright
2016
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-1334-1_8