De histoloog Santiago Ramón y Cajal (1852-1934) wordt beschouwd als de vader van de moderne neurowetenschappen. Aan de hand van gekleurde preparaten bestudeerde hij de structuren van het zenuwstelsel van diverse diersoorten. Hij beschreef onder meer de cellen die behoren tot de horizontale neuronen in de marginale zone (laag 1) van de cerebrale schors van jonge zoogdieren. Deze cellen werden ook waargenomen en beschreven door Gustaf Retzius (1842-1919). Daarom heten deze horizontale neuronen nu Cajal-Retziuscellen.
