Een kennis van mij berichtte uit Japan voor de Nederlandse media. Zij deed een beetje haar beklag tegen mij dat haar Nederlandse publiek vooral geïnteresseerd was in de excessen in Japan. Zij had het veel liever over het leven van alledag en hoe het leven in Japan haar eigen doen en denken beïnvloedde, terwijl haar Nederlandse publiek zou willen horen over Japanse mannen die trouwen met hun favoriete manga heldin, de Yakuza (Japanse maffia), of over de ‘welbekende Japanse meloenen die vijftig euro per stuk kosten’.
