Moeder

Mijn moeder heeft dementie. En ze gaat het tijdige met het eeuwige verwisselen. Op de uitdrukkelijke voorwaarde dat ze dat binnen zes maanden doet, krijgt ze 24-uurs thuiszorg. Dat is immers duur. Die zorg houdt haar uit het verpleeghuis. Een plek waar ze nadrukkelijk niet wil zijn. Bij een rondleiding in een zorginstelling in de buurt, had de zuster van dienst zuchtend gezegd dat ze haar eigen moeder niet aan haar werkplek zou toevertrouwen. 'Dan ik de mijne ook niet', dacht ik toen. Een tijdlang heb ik het mantelzorgen gecombineerd met werken. Dat kon. Vond ik althans. Mijn vrouw dacht daar anders over. Maar toen het vallen zich niet meer beperkte tot de nacht en de verwardheid toenam, was professionele ondersteuning nodig. En die is er nu. Alom aanwezig. …