Wie is nu de patiënt en wie de behandelaar? In de Franse documentaire Sur l'Adamant (bekroond met de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn) is dat niet steeds meteen duidelijk. We volgen psychiatrische patiënten die op het schip De Adamant, aan de kade van de Seine in hartje Parijs, dagbesteding vinden, en hun behandelend team. Resultaat is een invoelend portret van zowel de vaste bezoekers als de medewerkers. Ze zingen samen, koken, tekenen, praten over voetbal. Regisseur Nicolas Philibert (bekend van de film Être et avoir) liet bij de uitreiking van de Gouden Beer weten: ‘Ik heb geprobeerd om het zo discriminerende beeld dat wij vaak hebben van gekke mensen om te draaien. Ook als we ons niet met hen kunnen identificeren, wil ik dat we in staat zijn om op zijn minst te erkennen wat ons verbindt.' (TB)
