Soms hoor je mensen in de zorg zeggen: ‘Het is hier toch geen hotel?’ Maar waarom niet eigenlijk? Want wie zich gezien en gehoord voelt, ervaart minder stress. En laat nou juist rust, vertrouwen en vriendelijkheid bewezen bijdragen aan een beter herstel.1
In het vorige hoofdstuk ging het over superklantvriendelijkheid. Over organisaties die snappen dat tevreden klanten pas écht ontstaan als je ze weet te verrassen, ontzorgen en raken. Maar hoe bereik je dat? Juist: Door je medewerkers op één te zetten.
Digitalisering is allang geen toekomstmuziek meer. Het is overal om ons heen. Vaak ongemerkt, soms verbluffend zichtbaar. We bestellen onze pizza’s met één klik, boeken een vakantie via een algoritme en laten ons vervoeren door een app die geen enkele taxi bezit.
Wat hebben Lamborghini, IKEA en Nintendo met elkaar gemeen? Op het eerste gezicht weinig. De een staat voor luxe en snelheid, de ander voor betaalbare boekenkasten en de laatste voor Japanse gameconsoles. Maar wie in de geschiedenis van deze bedrijven duikt, ziet iets opvallends.
We denken bij gezondheid vaak aan data, dossiers en diagnoses. Maar wat als gezondheid begint bij een gevoel van erbij horen? Bij samen iets doen, ergens onderdeel van zijn. Want mensen zijn sociale wezens. We floreren in verbinding en kwijnen weg in eenzaamheid.
In de zorg denken we vaak in schaarste. Wat we de één geven, gaat ten koste van de ander. Tijd, personeel, geld; het voelt als een zero-sum game. Maar duurzaamheid is juist het tegenovergestelde. Bij dit thema kan iedereen tegelijk winnen.