3. Verklaring

Verklaringen in de psychiatrie berusten meestal op een biopsychosociale zienswijze: psychische ontregeling als resultaat van een interactie tussen lichamelijke, psychische en sociale factoren. Die factoren kunnen een kwetsbaarmakende, uitlokkende, onderhoudende of beschermende rol spelen. Biologische verklaringen zoeken de biologische verstoring (aangeboren of verworven) bij psychische problematiek vooral in een verstoorde prikkeloverdracht tussen zenuwcellen van specifieke hersendelen. Daarvoor zijn scheikundige stoffen nodig: de neurotransmitters. Tegenover deze biologische verklaringen staan psychologische opvattingen over het ontstaan van psychische problematiek. De belangrijkste zijn: leertheorie (conditionering) en cognitieve theorie (onhoudbare of onbruikbare denkpatronen). Sociale verklaringen richten zich op relatie en gezin (systeemtheorie) en de maatschappelijke en culturele context (sociaal-culturele theorie). De verschillende theorieën zijn elk afzonderlijk niet voldoende om psychische problematiek te kunnen verklaren.