12. Testen en meten

Het meten van spierkracht en uithoudingsvermogen is essentieel voor het formuleren van doelen. Inspanningstests helpen bij het inschatten van het beginniveau, het vinden van de juiste trainingsintensiteit en het vaststellen van trainingseffecten. De betrouwbaarheid en validiteit van tests hangen af van de patiënt, de therapeut, de apparatuur en de omstandigheden. Submaximale tests, zoals de Åstrand-fietstest en de zesminutenwandeltest, zijn veilig en makkelijk bruikbaar. Een lagere hartslag bij gelijke inspanning wijst op vooruitgang. Voor spierkrachtmeting worden o.a. hand held-dynamometrie en functionele tests gebruikt. Specifieke scores bij tests zoals de TUG en sit-to-stand-test kunnen wijzen op verhoogd valrisico of verminderde zelfstandigheid. Een fysiotherapeut moet goed geschoold zijn en een reanimatiediploma hebben; aanwezigheid van een AED is aanbevolen.