11. Systemen

Biologische objecten zijn hooggeorganiseerde systemen. Bij de beschrijving van dergelijke systemen leidt een opsomming van onderdelen niet tot volledig begrip. Het is juist de interactie tussen organen, cellen, organellen, enzovoort, die de biologische entiteit inzichtelijk maakt. Het zijn dan ook juist biologen geweest die hebben aangedrongen op een theorie der systemen, waarin aan de interactie tussen elementen meer aandacht gegeven zou moeten worden dan aan de eigenschappen van de elementen zelf. De behoefte aan een dergelijke systeemleer werd overigens ook gevoeld door onder meer economen, sociologen en bedrijfskundigen. Dit heeft ertoe geleid dat de ‘systeembenadering’ een referentiekader is geworden met een eigen scala van methoden, in gebruik bij geheel verschillende disciplines. De terminologie van de systeemleer vormt dan ook een belangrijk verbindend element tussen vele gebieden van wetenschap. Dit geldt voor de meer technische wetenschappen maar evenzo voor de geneeskunde. In het laatste geval worden systeembeschouwingen toegepast niet alleen bij het geneeskundig handelen, maar ook bij organisatieproblemen in de gezondheidszorg in het algemeen en in het ziekenhuis meer in het bijzonder.