16. Stoornissen rond seksualiteit en sekse

Bij seksuele disfuncties of seksuele stoornissen doen zich problemen voor in een fase van de seksuele responscyclus. Onderscheiden worden verminderd seksueel verlangen, erectiestoornis, seksuele-interesse-/opwindingsstoornis, orgasmestoornis, voortijdige ejaculatie en pijn bij het vrijen. De meeste disfuncties worden behandeld met sekstherapie, waarbij de seksuele activiteiten bij het vrijen eerst sterk beperkt worden en vervolgens geleidelijk worden uitgebreid.

Mensen met een parafiele stoornis hebben een ongewone seksuele voorkeur, waarvan zijzelf en/of anderen last ondervinden. De meest voorkomende zijn de exhibitionisme-, fetisjisme-, transvestie-, voyeurisme-, pedofiele, seksueel-sadisme- en seksueel-masochismestoornis. Naast medicijnen die de seksuele drang onderdrukken, wordt vaak cognitieve gedragstherapie voorgesteld.

Bij mensen met genderdysforie past hun genderidentiteit (het gevoel man of vrouw te zijn) niet (helemaal) bij hun biologische sekse. Ze ondervinden daarvan veel hinder. Hiervoor kunnen zij een genderbevestigende behandeling ondergaan. Lang niet alle mensen met ongewone gendergevoelens willen of kunnen echter kiezen tussen man- of vrouw-zijn en/of hebben behoefte aan zo’n behandeling.