Skip to main content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander hoofdstuk

2016 | OriginalPaper | Hoofdstuk

20. Stijfheid

Auteurs : Dr. B. Jacobs, Prof. dr. J.W. Snoek, Prof. dr. E.Ch. Wolters

Gepubliceerd in: Leidraad neurologie

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

Zodra er sprake is van een verhoogde spiertonus, wordt gesproken van stijfheid, waarbij een onderscheid gemaakt kan worden tussen spasticiteit (bij een wegvallende supraspinale inhibitie van de alfaneuronen), rigiditeit (bij een wegvallende supraspinale inhibitie van de gammaneuronen) en paratonie (een onvermogen de spieren te ontspannen). De spiertonus kan beoordeeld worden door palpatie en het testen van de weerstand bij passieve bewegingen over de gewrichten: hypertone spieren zijn gespannen en bieden verhoogde weerstand bij passief bewegen, terwijl hypotone spieren slap aanvoelen en geen weerstand bieden. Bij het testen van de spiertonus over een gewricht is bij spasticiteit typisch sprake van een zogeheten ‘knipmes’-fenomeen, terwijl bij rigideit de associatie met een ‘loden pijp’-fenomeen optreedt.
Metagegevens
Titel
Stijfheid
Auteurs
Dr. B. Jacobs
Prof. dr. J.W. Snoek
Prof. dr. E.Ch. Wolters
Copyright
2016
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-0556-8_20