Skip to main content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander hoofdstuk

2016 | OriginalPaper | Hoofdstuk

21. Spierschokjes

Auteurs : Dr. B. Jacobs, Prof. dr. J.W. Snoek, Prof. dr. E.Ch. Wolters

Gepubliceerd in: Leidraad neurologie

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

Spierschokjes kunnen veroorzaakt worden door contracties van geïsoleerde spiervezels (fibrillaties), wisselende groepjes spiervezels (myokymieën), verschillende spiervezelbundels binnen een motorunit (fasciculaties), en door (multi)focale of gegeneraliseerde contracties (of tonusverliezen) van spieren (myoklonieën). Bij een restless legs syndrome worden de verschillende ledematen, met name de benen, periodiek kortdurend actief bewogen als reactie op hinderlijke dys- en paresthesieën. Zowel myokymieën als (geïsoleerde) fasciculaties zijn doorgaans onschuldig, en behoeven geen behandeling. In andere gevallen is elektromyografie, elektro-encefalografie en aanvullend beeldvormend onderzoek, en bij het restless legs syndrome polysomnografie, doorgaans gewenst. Corticale myoklonieën reageren goed op anti-epileptica: natriumvalproaat en/of levetiracetam of piracetam; subcorticale myoklonieën op clonazepam. Het restless legs syndrome wordt met langer werkende dopamineagonisten behandeld.
Metagegevens
Titel
Spierschokjes
Auteurs
Dr. B. Jacobs
Prof. dr. J.W. Snoek
Prof. dr. E.Ch. Wolters
Copyright
2016
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-0556-8_21