Recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat schematherapie bij ouderen toepasbaar en effectief is. Het verdient de voorkeur om de casusconceptualisatie, het taalgebruik en de interventies eenvoudig te houden en het helpt om de verworven levenswijsheid en positieve schema’s aan te spreken. Bij ouderen komen complicerende factoren, zoals somatische comorbiditeit, polyfarmacie en een beperkt sociaal netwerk, vaak voor. De beschreven casus betreft een schematherapie bij een 75-jarige vrouw met een borderline- en een vermijdende-persoonlijkheidsstoornis. Haar borderlinekenmerken waren minder zichtbaar omdat de vermijding, na vele teleurstellende ervaringen, de overhand had gekregen, iets wat bij ouderen vaker wordt gezien. Onderliggend bleken meerdere schema’s, waaronder Emotionele Verwaarlozing en Wantrouwen/Misbruik, herkenbaar voor cliënte. Ze leerde de verschillende modi herkennen en hanteren. Schematherapie heeft haar de rust gegeven die ze eerder in haar leven niet heeft kunnen ervaren. Het terugblikken op haar leven, met bijbehorende spijt en rouw, is essentieel geweest.
