1. Psychiatrie en maatschappij

Opvattingen over ‘gek’ of ‘gestoord’ gedrag zijn sterk tijd- en cultuurgebonden. Vergeleken met lichamelijke ziekten is psychische problematiek moeilijker objectief, wetenschappelijk te benaderen. De psychiatrie volgt over het algemeen het medisch model. Na een beschrijving en ordening van de kenmerken van de stoornis (diagnose) wordt gezocht naar mogelijke verklaringen en een geschikte behandeloptie. Daarbij veronderstelt men dat het verdere verloop van de stoornis (prognose) gunstig wordt beïnvloed. In het beste geval worden maatregelen getroffen om de stoornis te voorkomen (preventie). Inmiddels wordt in de psychiatrie het medisch model geleidelijk aangepast. Op basis van een gelijkwaardige werkrelatie tussen zorgverlener en cliënt komt de zorgvraag centraler te staan, groeit het belang van de context, het cliëntperspectief en de regie die cliënten over hun leven en hun zorg voeren. Herstelondersteunende zorg speelt daarin een hoofdrol. De grote meerderheid van cliënten komt terecht bij allerlei vormen van ambulante zorg. Afhankelijk van de ernst van de problematiek is dat de huisarts/poh-ggz, de basis-ggz of de specialistische ggz.