Proximale humerusfracturen bij kinderen, veelal een overbehandelde fractuur?

De meeste proximale humerusfracturen bij kinderen kunnen conservatief worden behandeld vanwege de goede genezingstendens en het vermogen tot remodelleren van de proximale humerus op kinderleeftijd. Naarmate de leeftijd van het kind echter toeneemt, neemt het vermogen tot corrigeren van standsafwijkingen bij proximale humerusfracturen af. Daarom zal men bij relatief ‘oudere’ kinderen met grote standsafwijkingen eerder geneigd zijn operatief in te grijpen. Wij presenteren een casus met een succesvolle conservatieve behandeling van een kind met een ernstig gedisloceerde proximale humerusfractuur, die de grenzen van een acceptabele standsafwijking volgens de huidige inzichten ver overschrijdt. Het vermogen tot remodelleren van de proximale humerusfracturen bij kinderen, en daaraan gekoppeld het functioneel herstel, lijkt groter dan momenteel wordt aangenomen in de literatuur.