Een cliëntgericht experiëntieel model van procesdiagnose wordt voorgesteld, waarin het proces van de cliënt vanuit vier perspectieven bekeken wordt: als betekenisgeving, als ervaringswijze, als relationele opstelling en als existentiële ontwikkeling. Psychische problemen worden gezien als stagnaties in het procesmatig functioneren van een persoon. Procesdiagnose is gericht op het identificeren van de stagnaties in deze vier perspectieven.
