Problemen bij het opsporen van depressieve- en angststoornissen bij bewoners van verzorgingshuizen

Bewoners van verzorgingshuizen in Nederland vormen een hoogrisicogroep voor het krijgen van een depressieve- of een angststoornis. Een eerder ontwikkeld preventief interventieprotocol voor ouderen die thuis wonen is mogelijk ook goed toepasbaar bij ouderen in verzorgingshuizen. In een verkennende studie in een verzorgingshuis in Amsterdam bleek dat het moeilijker was dan verwacht om bewoners met lichte klachten op te sporen en hen vervolgens te motiveren tot deelname aan een interventieprotocol. In dit artikel bespreken we de aanpak en de problemen rond de screening en de motivering van deze bewoners. Onze ervaring was dat de door ons voorgestelde screeningsprocedure aanpassing behoeft, maar desondanks voor een deel van de bewoners niet haalbaar blijkt. Het blijft wenselijk om te onderzoeken in hoeverre de bestaande “evidence based” strategieën om depressie en angststoornissen te voorkomen toepasbaar en effectief zijn in verzorgingshuizen. De behoeften en mogelijkheden van bewoners voor wie deze methoden niet toerijkend zijn, dienen door middel van kwalitatief onderzoek beter in kaart gebracht te worden.