Een signaleringsplan voor bezoek lijkt niet voor de hand liggend. De cliënt staat immers centraal, niet zijn familie of andere bezoekers. Maar ook hun gedrag kan in uitzonderingsgevallen zo ontregelend en belastend zijn, dat je daarin een weg moet vinden, graag of niet. Ook een signaleringsplan kan daarvan onderdeel zijn. In dit hoofdstuk bespreken we ook kort andere casuïstiek, en gaan we in op het begrenzen van grensoverschrijdend gedrag.
