Onderzoeken en bedrijfsbelangen

Vandaag breekt het weer los op Twitter en andere sites. Ja, zelfs op mijn eigen telefoon stromen de appberichten binnen van mijn keiharde, zakelijke, commerciële en vooral niet-kindgerichte collega's uit de kinderopvang. Een bericht met als titel: Marktgerichte kinderopvang is schadelijk voor jonge kinderen. Een betoog van Elly Singer en Loes Kleerekoper. Nu ben ik groot fan van Elly Singer, maar dit had toch iets genuanceerder gemogen. Mijn keiharde, zakelijke, commerciële collega's uit de profithoek, zou ik toch niet willen identificeren met dit artikel. Ik ken ze als kundige vrouwen met een enorm gevoel voor verantwoordelijkheid in het werk dat ze doen. Vrouwen die weten hoe belangrijk het is om goede kinderopvang te bieden met het accent op hoge pedagogische kwaliteit. Ik vind sowieso dat Den Haag de suggestie wekt dat wij, de managers in de kinderopvang, er geen donder van snappen. Want waarom bestaat mijn werk grotendeels uit het naleven van wetten en regels? Regels en wetten over wanneer iemand pauze moet nemen, over het aantal vaste gezichten, over kindaantallen, over hygiëne, over losliggende stoeptegels en de kwaliteit van speelgoed. Word ik als ondernemer wel serieus genomen in mijn werk? Ik wil toch 'gewoon' een heel goede organisatie runnen waar mensen positief over praten en waar medewerkers graag werken? Waarvan potentiële klanten zeggen: ik wil mijn kind straks naar de SKW brengen. Ik kan mijn organisatie toch direct sluiten wanneer ik er een zootje van maak? …