Neuroprotectieve behandelingsstrategieën na perinatale hypoxie-ischemie

Perinatale hypoxie-ischemie is een belangrijke oorzaak van neonatale mortaliteit en morbiditeit (spasticiteit en mentale retardatie). Een groot deel van de hierbij opgelopen hersenschade ontstaat gedurende en na reperfusie en reoxygenatie door de productie van exciterende neurotransmitters en vrije radicalen door overmatige stikstofmonoxideproductie, het vrijkomen van cytokinen en een afname in de endogene groeifactorenproductie. Het bestaan van een kritische tussenfase tussen het moment van hypoxie-ischemie en het optreden van celdood creëert mogelijkheden om zowel medicamenteus als niet-medicamenteus te interveniëren. Dit artikel geeft informatie over de mechanismen die leiden tot hersenschade na perinatale hypoxie-ischemie. Vervolgens wordt beknopt ingegaan op mogelijke medicamenteuze interventiestrategieën om de post-hypoxisch-ischemische reperfusieschade aan de hersenen te voorkomen of te reduceren. Ten slotte worden enkele niet-medicamenteuze interventies besproken, te weten hypothermie en het gebruik van hyperbare zuurstoftherapie. Een combinatie van medicamenteuze en niet-medicamenteuze interventies is het meest veelbelovend om neuroprotectie te kunnen bewerkstelligen na perinatale hypoxie-ischemie.