Skip to main content
Top
Gepubliceerd in: TVZ - Verpleegkunde in praktijk en wetenschap 1/2020

01-02-2020 | Berichten

Moreel mijnenveld

Gepubliceerd in: TVZ - Verpleegkunde in praktijk en wetenschap | Uitgave 1/2020

Log in om toegang te krijgen
share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Extract

Met ingang van dit nieuwe jaar is de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz) van kracht. De wet regelt de rechten van mensen die te maken hebben met verplichte zorg vanwege een psychische aandoening. In eerste instantie lijkt ze een verbetering ten opzichte van haar voorganger, de Bopz. Patiënten en hun familie krijgen meer zeggenschap en ook thuis kan dwang worden opgelegd, zodat opname voorkomen kan worden. Er schuilen echter adders onder het gras. Zo zijn burgemeester en politie bevoegd iemand 18 uur gedwongen zorg op te leggen zonder tussenkomst van een psychiater of sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Verder kunnen burgers of de wijkagent bij de gemeente melding maken van situaties die in hun ogen niet in de haak zijn. De burger als hoeder van fatsoen. Misschien wel het grootste probleem is dat de wet in strijd is met de Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD). Uitgangspunt van de CRPD, in Nederland van kracht sinds 2016, is dat mensen met een beperking niet uitgesloten kunnen worden van de boven lokale wetgeving uitstijgende universele mensenrechten. De overheid verplicht zich de burgerlijke en politieke rechten uit de conventie in de praktijk te brengen. De CRPD maakt geen onderscheid naar de aard van de beperking. Blind, dwarslaesie, verstandelijk beperkt of een psychiatrische aandoening, voor de CRPD maakt het niet uit. Hoewel de Nederlandse overheid van mening is dat de Wvggz niet in strijd is met de CRPD, is ze dat wel. Aparte wetgeving voor specifieke categorieën burgers mag niet volgens de CRPD, omdat ieder mens, beperkt of niet, recht heeft op gelijke bejegening. Dwangmedicatie of vrijheidsberoving op grond van veronderstelde beperkingen, zoals in de 18-uursmaatregel, zijn derhalve in strijd met de conventie. Met de invoering van de Wvggz betreden psychiatrisch verpleegkundigen een moreel mijnenveld.
Metagegevens
Titel
Moreel mijnenveld
Publicatiedatum
01-02-2020
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
Gepubliceerd in
TVZ - Verpleegkunde in praktijk en wetenschap / Uitgave 1/2020
Print ISSN: 1380-3425
Elektronisch ISSN: 2468-1342
DOI
https://doi.org/10.1007/s41184-020-0256-1

Andere artikelen Uitgave 1/2020

TVZ - Verpleegkunde in praktijk en wetenschap 1/2020 Naar de uitgave

Berichten

nieuws