Tien jaar geleden, op 16 maart 2012, promoveerde ik aan de Universiteit Maastricht op het proefschrift Gekkenwerk. De ontwikkeling van het psychiatrisch verpleegkundig beroep in Nederland, 1830-1980. Hiervoor had ik, naast het uitpluizen van wettelijke regelingen rond de verpleegopleidingen, alle grote handboeken voor psychiatrisch verpleegkundigen systematisch per druk ver- zameld om te bestuderen wat er door de tijd heen in alle instructies was veranderd. Ook had ik circa 100 gepensioneerde psychiatrisch verpleegkundigen (m/v) geënquêteerd en soms aanvullend geïnterviewd, om erachter te komen hoe zij zelf dachten over de manier waarop zij verondersteld werden met patiënten om te gaan. Hadden zij de opgedragen instructies willen en kunnen uit- voeren? Was het gelukt zo min mogelijk dwangmiddelen in te zetten, zoals de psychiaters aan hen opdroegen? Hoe stonden zij tegenover het verbieden of tolereren van seksuele uitingen door patiënten onderling? En hoe gingen zij om met suïcidale patiënten? Achtten zij het mogelijk suïcide in alle gevallen te voorkomen?
Cecile aan de Steggeverpleegkundige, gepromoveerd op historisch onderzoek, werkzaam bij de Faculteit voor Gezondheidszorg Hogeschool Leiden
