Laten we beginnen bij het concept levenskunst als een van de centrale begrippen in uw wetenschappelijk werk. U geeft aan dat levenskunst op 3 manieren kan bijdragen tot een beter begrip van het ouder worden. Het verbreedt de visie, voegt een dynamiek toe in de betekenis van verlies en groei en geeft een gebalanceerde benadering op ervaren leed en problemen. Onze vraag daarbij: is levenskunst vooral weggelegd voor mensen die vanaf jonge leeftijd positief in het leven staan? Kun je daar ook iets mee met mensen die als eeuwige pessimist in het leven staan? Kun je die ook bekoren met het concept levenskunst?
