Skip to main content
main-content
Top

Over dit boek

Ook vannacht liggen er weer een paar honderdduizend partners wakker. Sommigen zijn al voor de zekerheid in een andere kamer gaan slapen. Snurken is een serieus probleem: er zijn naar schatting een miljoen stevige snurkers in Nederland! Maar weinigen zien aanleiding om met het snurken naar de dokter te gaan. Belangrijkste reden: men denkt 'dat er toch niets aan te doen is.' En dat is niet waar! Iedere snurker zou zich bovendien moeten afvragen of hij geen apneu heeft: ademstilstand tijdens het slapen. Mensen met apneu lopen serieuze (gezondheids)risico's. Deze tweede editie van het boek Leven met snurken en apneu is onderdeel van de serie Leven met, waarin lichamelijke aandoeningen worden behandeld en waarbij ook aandacht wordt gegeven aan de psychosociale aspecten.

Inhoudsopgave

Voorwerk

1. Introductie

Zusammenfassung
Snurken en apneu staan sterk in de belangstelling. Er wordt in de media steeds meer aandacht aan besteed. Apneu is misschien nog het minst bekend. Bij apneu zijn er tijdens het slapen korte periodes met ademstilstand (a-pneu is: geen lucht). Dat kan zelfs zo vaak voorkomen dat we spreken van een obstructief slaapapneusyndroom (OSAS).
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

2. Snurken en apneu: wat houdt het in?

Zusammenfassung
We behandelen in dit boek zowel snurken als apneu. Er zijn grote overeenkomsten in oorzaken, verschijnselen, in manier van diagnose stellen en ook worden voor een deel dezelfde behandelingen toegepast. Toch zijn er ook grote verschillen. Dit werken we in dit hoofdstuk verder uit.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

3. Hoe komt het eigenlijk?

Zusammenfassung
Zelfs bij gezonde personen kan de slaaptoestand tot het optreden van ademhalingsstoornissen leiden. De verklaring hiervoor ligt in het feit dat de overgang van waak naar slaap wordt gekenmerkt door een toename van de weerstand in de bovenste luchtweg en een verandering in de ademhalingscontrole vanuit het ademhalingscentrum in de hersenen (de zogenoemde ademhalingsstimulus).
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

4. De gevolgen voor omgeving en maatschappij

Zusammenfassung
De gevolgen van snurken en OSAS zijn zeer divers. Het gaat zowel om de invloed op de directe omgeving, als om de maatschappelijke kosten voor behandeling en niet-behandeling. Voor een relatie kunnen de gevolgen van snurken zeer groot zijn. OSAS kan een zeer verstorende invloed hebben op het gezin. Snurken en OSAS kunnen tot scheiding leiden. Kinderen kunnen van ouders vervreemden. Mensen raken voor kortere tijd of blijvend arbeidsongeschikt.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

5. Wat valt er voor u en de huisarts te ontdekken?

Zusammenfassung
Over ziekte wordt liever niet gesproken. Behalve als het om duidelijk fysieke zaken gaat met een grote impact op het dagelijks werk en leven en die daarom niet te ontkennen zijn. Een ziekte moet liever geen psychisch aspect hebben, anders wordt het moeilijk op verjaardagsfeestjes. Over beenbreuken zijn meestal zelfs stoere of spannende verhalen te vertellen. De vraag is hoe dat zit met snurken en OSAS.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

6. De diagnose

Zusammenfassung
Iemand heeft jaren getobd met snurken. Na veel aandringen van de partner heeft hij dan toch de stap naar de huisarts gezet. Deze vindt de klachten serieus genoeg, vermoedt OSAS en verwijst de patiënt door. Wie nu denkt dat er binnen een paar dagen, hooguit twee tot drie weken een diagnose is, willen we in dit hoofdstuk voorbereiden. In slechts 25% van de gevallen wordt de diagnose snurken/OSAS binnen drie tot vier weken afgerond. In meer dan 43% van de gevallen duurt de diagnose snurken/OSAS drie maanden of langer. In 14% van de gevallen duurt het zelfs langer dan zes maanden voor de diagnose is afgerond en de behandeling begint. Mensen voelen zich vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Dat is niet terecht. De diagnose stellen van snurken en met name OSAS is een complex proces, dat misschien niet altijd even efficiënt is georganiseerd. Volgens opgave van de klinieken zelf (maart 2010) kan het voor CPAP allemaal wat sneller. Maar bij een MRA, zeker als deze door de zorgverzekeraar moet worden vergoed, kan het weer een stuk langer duren. Ook voor kno-ingrepen kunnen lange wachttijden staan.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

7. Wat doet de medisch specialist?

Zusammenfassung
Een man van 40 jaar snurkt zo hard dat zijn vrouw vaak in een andere kamer slaapt. Hij heeft last van vermoeidheid overdag. Hij is op zijn werk minder helder dan vroeger. Hij is iets te zwaar (BMI 26). Kortom, veel wijst op OSAS. Zijn huisarts verwijst hem naar een longarts die bekendstaat om zijn deskundigheid op het gebied van snurken en OSAS. Nadat hij zijn verhaal heeft gedaan, wordt een nachtelijke slaapregistratie in het ziekenhuis afgesproken. Na de slaapregistratie komt hij terug voor de uitslag. Volgens de longarts heeft hij een matig ernstig OSAS met een AHI van 20. De longarts raadt hem behandeling met een Continuous Positive Airway Pressure (CPAP) aan. Als de patiënt zich realiseert dat hij dan de rest van zijn leven ’s nachts met een masker op zijn gezicht moet slapen, wil hij zich eerst verder oriënteren.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

8. Wat u zelf kunt en moet doen

Zusammenfassung
Het is gebruikelijk eerst te kijken wat een patiënt zelf kan doen, voordat iemand begint over wat ziekenhuis en specialist kunnen betekenen. We hebben dat in dit boek om twee redenen anders gedaan. Ten eerste omdat we denken dat iemand die een boek koopt over snurken en OSAS zelf al een heleboel weet, en waarschijnlijk ook geprobeerd heeft, en nu wel eens wil weten wat de medisch specialisten te bieden hebben. Ten tweede – en dat is eigenlijk nog veel belangrijker – omdat door die volgorde de suggestie wordt gewekt: als je er zelf niet uitkomt, ga je naar de specialist. De specialist als logisch eindpunt. Die doet dan een meer of minder pittige ingreep en dan ben je er vanaf. Maar zo is het niet. Als u bij de specialist bent geweest, is daarmee de kous niet af. De kwaliteit van leven verbetert aanmerkelijk voor patiënt en partner. Maar u kunt niet comfortabel achterover leunen. Ook daarna kunt en moet u veel zelf doen. Dat geldt voor een snurker, maar eens te meer voor een OSAS-patiënt. Zoals we hiervoor hebben gezien, is er een omvangrijke serie ziekten die met OSAS samenhangen (comorbiditeit). Maar in de snurkpoli en slaapcentra wordt alleen de OSAS behandeld. De rest moet de patiënt zelf oppakken, eventueel met zijn huisarts. Na de ingreep door de specialist begint het eigenlijke werk pas. Maar er is dan ook nog veel te winnen.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

9. Diagnose OSAS en dan?

Zusammenfassung
Mensen lopen er meestal jaren mee rond voor de diagnose OSAS wordt gesteld. Het zijn jaren met een sterke neerwaartse spiraal, steeds minder energie, wrijving op het werk, in relatie en gezin, vage klachten en een vruchteloze gang door het medisch circuit. Wanneer op dat moment alleen de OSAS wordt behandeld, is het vaak verspilde moeite en in ieder geval een gemiste kans. Mensen met OSAS kunnen bij een tijdige diagnose weer voor 100% normaal meedraaien in het economisch en maatschappelijk leven. De behandeling van OSAS kan het beginpunt zijn van een langdurig opwaartse spiraal. Maar dan moet er meer gebeuren.
Nico de Vries, Piet-Heijn van Mechelen

Nawerk

Meer informatie