‘This is our daughter Nela', zei hij en gaf haar een zetje in mijn richting. ‘Come, shake her hand', vervolgde hij en glimlachte. Maar ik zag in haar grote bruine ogen dat dat een brug te ver was en ik stak m'n hand op voor een high five. Dat werd dankbaar ontvangen: we hadden contact. Tijdens de rondleiding ging ik het gesprek aan met de vader om zijn vragen te beantwoorden, maar Nela was net zo goed mijn gast. Dus ging ik ook gesprekjes aan met haar. Ze reageerde met stilte, maar knikte wel instemmend als ik op het goede spoor zat. Het werkte kennelijk, want vanaf dat moment zou ik steeds meer van haar horen, zij het met een zachte stem.
Jacqueline Butti combineert pedagogiek met media. Ze werkt al 30 jaar als pp'er bij Korein, studeerde af als orthopedagoge en is programmamaker radio in Eindhoven.
