Acceptance and commitment therapy (ACT) wordt gerekend tot de ‘derde generatie’ gedragstherapieën, na de pavloviaanse en skinneriaanse conditioneringsparadigma’s (de ‘eerste generatie’) en de ‘cognitieve revolutie’ van Ellis en Beck (de ‘tweede generatie’). ACT ontwikkelde zich uit Skinners paradigma van het operante leren.
