11. Individuele voorlichting en gedragsverandering

Aan veel aandoeningen die in de mond voorkomen, ligt menselijk gedrag ten grondslag. Dit gedrag wordt aangeleerd – meestal door conditionering, soms ook zonder dat men zich bewust is van de consequenties van dat gedrag. Individuele voorlichting en gedragsverandering zijn noodzakelijk om de mondgezondheid te herstellen of, in het geval dat nog geen aandoening aanwezig is, te voorkomen dat bij onveranderd gedrag pathologie ontstaat. In dit hoofdstuk wordt aandacht geschonken aan hoe gedrag ontstaat en welke gedragsdeterminanten daarbij een rol spelen. Er worden enkele theoretische modellen en gesprekstechnieken besproken die de mondzorgverlener erbij kunnen helpen patiënten tijdens het veranderen van hun gedrag te begeleiden. Technieken als motiverende gespreksvoering worden toegesneden op de motivatiefase waarin de patiënt zich bevindt. Casuïstiek en voorbeeldvragen en -gesprekken dienen om mondzorgverleners een idee te geven hoe zij een gesprek met de patiënt over die gedragsverandering kunnen aangaan. Daarbij worden specifieke patiëntgroepen nader belicht.