Hoofdpijn is een veelvoorkomende klacht. Onderscheid wordt gemaakt tussen primaire en secundaire hoofdpijn. Het belangrijkste middel om tot een goede diagnose bij de klacht hoofdpijn te komen is een zorgvuldige anamnese. Er dient daarbij altijd aandacht te zijn voor alarmsymptomen die kunnen wijzen op een ernstige onderliggende aandoening. Het lichamelijk onderzoek (inclusief neurologisch onderzoek) is primair gericht op het uitsluiten van structurele intracraniële afwijkingen die de oorzaak van de hoofdpijn kunnen zijn.
