De kosten van de gezondheidszorg rijzen de pan uit en er moet bezuinigd worden. Dat heet – in politieke taal – beperkte groei voor de ziekenhuizen, en in de AWBZ- en GGZ-financiering noemen we dat hervormingen. Toch moeten we ons realiseren dat palliatieve zorg politiek gezien nog steeds het tij mee heeft. Bijna-thuis-huizen en VPTZ; allemaal vrijwilligerswerk, da’s toch fantastisch! In het buitenland is al aangetoond dat bij longkankerpatiënten vroegtijdige zorg door een palliatief team in plaats van doorgaan met chemotherapieën betere kwaliteit van leven en soms zelfs levensverlenging oplevert. Palliatieve teams zorgen voor kostenbesparing in het ziekenhuis en voorkomen onnodige dure heropnamen. Als we daarnaast zetten dat behandeling van uitgezaaide kanker steeds meer individueel maatwerk wordt, met steeds meer dure diagnostiek en nog duurdere ‘targeted’ therapieën, dan is het makkelijk je voor te stellen dat palliatieve zorg populair is bij politici. Dat klinkt wat cynisch ja, maar wat dan nog? Laten we van dit gunstige tij gebruikmaken en er tegelijkertijd voor waken dat financiële motieven de boventoon gaan voeren in de palliatieve zorg. Zo kunnen we nog een gigantische slag maken in de oncologie als het gaat om bewustwording van wat de palliatieve benadering te bieden heeft aan patiënten. …