Het laatste moment als bso'er

'Nou, dan ga ik maar…'. Ze staat geleund tegen de deurpost, handen in haar zakken. Ze kijkt me wat verlegen glimlachend aan. Die verlegenheid zag ik zelden bij Jenna en haar lach was altijd duidelijk hoorbaar, op meters afstand. Maar nu is het de laatste middag, het laatste moment als bso'er. Middelbare school: here she comes! Na het afscheid van haar groep komt ze nog even langs om gedag te zeggen. Terwijl ik in gedachten nog het meisje voor me zie dat destijds bij ons kwam, realiseer ik me dat ze nu net zo lang is als ik. Dat onze gesprekken inmiddels op een volwassen niveau gevoerd kunnen worden had ik al ervaren, vooral als ze wat later naar huis ging. Niet gehinderd door groepsgenoten, waar je als twaalfjarige toch wel een beetje cool voor moet zijn, kwam het dan tot mooie gesprekjes. Over thuis, vrienden en toekomst, of we belandden in hele melige toestanden. …