Skip to main content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander hoofdstuk

2020 | OriginalPaper | Hoofdstuk

3. Een overzicht van directe en indirecte zelfbeschadiging

Auteur : Barent W. Walsh

Gepubliceerd in: Behandeling van zelfverwonding

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

In dit hoofdstuk stap ik over van de bespreking van zelfverwonding en suïcide naar de behandeling van alle vormen van zelfbeschadiging. Een behandelaar die zich afvraagt of er sprake is van zelfverwonding moet (1) dit proberen te onderscheiden van suïcide (zoals besproken in H. 1); (2) een inschatting maken van het risico op suïcide (zoals besproken in H. 2); en (3) eventueel ander zelfdestructief gedrag in kaart brengen, zoals gebruik van verslavende middelen, een eetstoornis, risicogedrag en het staken van medicijngebruik. Voor een competente klinische beoordeling moeten we naar alle vormen van zelfbeschadiging kijken. Dat levert een volledig beeld op van de klinische uitdagingen die we kunnen verwachten.
Metagegevens
Titel
Een overzicht van directe en indirecte zelfbeschadiging
Auteur
Barent W. Walsh
Copyright
2020
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-2393-7_3