Een beeld krijgen van de relaties tussen transgender en genderdiverse jongeren en hun verzorgers

De mentale gezondheid en identiteitsontwikkeling van transgender en genderdiverse jongeren (TGD) worden beschermd door steun en acceptatie vanuit het gezin. Hoewel in sommige studies wel is gekeken naar de rol van steunende gezinsrelaties voor TGD-jongeren, is nog niet eerder diepgaand onderzocht hoe TGD-jongeren en hun verzorgers aankijken tegen deze relaties binnen het gezinssysteem of naar hoe ze die karakteriseren. In deze kwalitatieve studie onderzochten we de perspectieven van TGD-jongeren en hun verzorgers op de relaties jongere-verzorger en verzorger-verzorger binnen het gezinssysteem. We wierven daarvoor een steekproef uit de algemene bevolking van twintig gezinnen (20 TGD-jongeren, leeftijd 7–18 jaar, en 34 verzorgers), afkomstig uit drie regio’s in de Verenigde Staten. In de groep TGD-jongeren waren meerdere genderidentiteiten vertegenwoordigd; de verzorgers waren moeders (n = 21), vaders (n = 12) en één oma. Bij alle deelnemende gezinsleden werd individueel een semigestructureerd interview afgenomen, met onder andere vragen over de gezinsrelaties. Van de interviews werden woordelijke transcripties gemaakt, die met een thematische-analysebenadering werden geanalyseerd. De analyses leverden een beeld op van complexe wederzijdse gezinsrelaties, met vijf contextuele factoren die deze relaties beïnvloedden: school, gemeenschap, werkplek, religie en familie. De identiteitsontwikkeling van de TGD-jongeren bleek sterk verbonden met de manier waarop verzorgers op hun kinderen reageren, van ze leren en zich aan hen aanpassen; en de identiteitsontwikkeling van de TGD-jongeren bleek ook sterk verbonden met hoe de verzorgers met elkaar omgaan. De bevindingen illustreren hoe acceptatie door verzorgers en gezinscohesie mogelijk hand in hand gaan, en dat de jongeren en hun verzorgers dezelfde contextuele factoren noemden als het gaat om factoren die een impact hebben op hun gezinssysteem. Dit onderzoek laat zien dat het in gezinsbehandelingen belangrijk is om TGD-jongeren en hun verzorgers gelijkwaardige posities te geven, om op die manier de TGD-identiteitsontwikkeling te bevestigen en ondersteunen.