Skip to main content
main-content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander artikel

Gepubliceerd in: Skipr 3/2021

01-07-2021 | van de redactie

Editorial

Auteur: Simon Broersma

Gepubliceerd in: Skipr | Uitgave 3/2021

Log in om toegang te krijgen
share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Extract

De polder, Nederland wordt erom geroemd. Vooral in de waterbouwkunde natuurlijk, maar ook in ons bestuurlijk apparaat. Polderen is, naast apartheid, zelfs een tweede internationaal geadopteerd begrip uit de Nederlandse taal. Lange tijd zijn we trots geweest op de polder. In een typisch Nederlandse overlegstructuur werden de extremen gesmeed tot een gezamenlijk beeld en richting. Werkgevers en werknemers werkten samen in plaats van op de barricaden te staan. Niets dan goeds, lijkt het. Maar de polder is niet altijd zaligmakend. In normale tijden is de polder een manier om gezamenlijk een koers te bepalen en bijna een garantie voor welvaart. Maar de huidige tijd is verre van normaal. Het is crisistijd. We zitten in een coronacrisis, een zorgcrisis, een demografische crisis en met de huidige formatie waar weinig tot geen schot in zit, zijn we ook niet ver verwijderd van een bestuurlijke crisis. En in tijden van crisis zijn scherpe keuzes nodig. Geen hoofdlijnenakkoorden, geen procentje hier erbij en daar eraf, geen geschuif tussen de geldstromen. Daarmee pakken we de kern van de crises niet aan. …
Metagegevens
Titel
Editorial
Auteur
Simon Broersma
Publicatiedatum
01-07-2021
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
Gepubliceerd in
Skipr / Uitgave 3/2021
Print ISSN: 1876-8695
Elektronisch ISSN: 2211-8772
DOI
https://doi.org/10.1007/s12654-021-0785-4