10. Dwangstoornissen

Mensen met dwangstoornissen slagen er niet in herhaalde, ongewilde gedachten en/of handelingen te onderbreken of te stoppen. Dwanggedachten roepen hevige angst en spanning op, die ze met dwanghandelingen proberen te verminderen. Daardoor blijven op de langere termijn de dwanggedachten echter in stand. Tot de dwangstoornissen behoren: de obsessieve-compulsieve stoornis (OCD), excoriatiestoornis (huidpulkstoornis), trichotillomanie (haaruittrekstoornis), morfodysfore stoornis (ingebeelde lelijkheid of BDD) en verzamelstoornis (dwangmatig verzamelen). De belangrijkste behandeloptie bij OCD is cognitieve gedragstherapie. Een essentieel onderdeel daarvan is exposure met responspreventie: blootstelling aan situaties die dwanggedachten oproepen zonder dat mensen de dwanghandelingen mogen uitvoeren. Bij een excoriatiestoornis en trichotillomanie staat het aanleren van zelfcontrole centraal, waardoor ze hun ongewenste gewoonte beter leren beheersen.