Vroeger, tot de jaren 80, was een depressie een ernstige psychiatrische aandoening waarvoor vaak een opname nodig was. Een depressie was duidelijk iets anders dan een normale reactie op verlies of tegenslag. De diagnose was gebaseerd op klinisch oordeel om juist dit onderscheid te maken tussen een normale, gepaste reactie op verlies of tegenslag en een abnormale, pathologische reactie.