Dicht bij de dood

Een paar jaar geleden logeerde ik voor een reportage drie nachten in hospice Xenia, waar alleen jonge mensen verblijven. Het was indrukwekkend, mooi, een beetje eng en soms ook grappig. Maar ik was ook heel blij dat ik erna de deur achter me dicht kon trekken en naar huis kon. Want ik vond het best lastig om geconfronteerd te worden met de sterfelijkheid van jonge mensen. De verzorgenden in het artikel vanaf pagina 19 zetten zich in een hospice met hart en ziel én vakkundige blik in voor hun cliënten. En daarvoor kan ik alleen maar een diepe buiging maken. …