Skip to main content
Top

Tip

Swipe om te navigeren naar een ander hoofdstuk

2020 | OriginalPaper | Hoofdstuk

2. De relatie tussen zelfverwonding en suïcide

Auteur : Barent W. Walsh

Gepubliceerd in: Behandeling van zelfverwonding

Uitgeverij: Bohn Stafleu van Loghum

share
DELEN

Deel dit onderdeel of sectie (kopieer de link)

  • Optie A:
    Klik op de rechtermuisknop op de link en selecteer de optie “linkadres kopiëren”
  • Optie B:
    Deel de link per e-mail

Samenvatting

Al jarenlang pleiten specialisten op het gebied van zelfverwonding zoals ikzelf, Favazza (1996, 1998), Conterio en Lader (1998) en Alderman (1997) ervoor om zelfverwonding als een apart onderwerp te zien en gescheiden te houden van suïcide. Wij en andere professionals maken te vaak mee dat cliënten onterecht worden opgenomen voor vormen van zelfverwonding die als suïcidepogingen worden geïnterpreteerd. Een van de grote mythen van de westerse cultuur is dat snijden in polsen suïcidaal gedrag is. Zoals in H. 1 werd benadrukt, hebben typische vormen van zelfverwonding doorgaans te maken met emotieregulatie en sociale beïnvloeding, en niet zozeer met een verlangen om te sterven.
Metagegevens
Titel
De relatie tussen zelfverwonding en suïcide
Auteur
Barent W. Walsh
Copyright
2020
Uitgeverij
Bohn Stafleu van Loghum
DOI
https://doi.org/10.1007/978-90-368-2393-7_2