Skip to main content
main-content

Over dit boek

Iedereen kent het ongenuanceerde verhaal: dokters zijn opgeleid en gemotiveerd om mensen beter te maken. Maar betekent dat dan automatisch ook dat zulke professionals hun focus verliezen bij patiënten met een infauste prognose?Dokters kunnen zich juist ook in de laatste levensfase buitengewoon verdienstelijk maken.Een complicatie daarbij is wel dat de geneeskunde-opleiding tot op de huidige dag tekort schiet in het overdragen van kennis over (be)handelen zonder curatieve intentie. Mogelijk dat prioriteiten in een overvolle doktersdag daarom wel eens in het voordeel uitvallen van patiënten met een redelijke prognose.Dit boek biedt een praktisch houvast voor artsen en andere zorgprofessionals om optimale omstandigheden te creëren voor patiënten in tijdnood.47 Vakgenoten bewijzen in dit boek dat optimale zorg haalbaar is in de hectische praktijk van alledag.Elk hoofdstuk start met een herkenbare casus. Dan volgt een breder getrokken beschouwing over de geschetste problematiek. Een paragraaf met praktische conclusies completeert het geheel steeds.

Aldus komen - soms hoofdbrekende - thema's aan bod:Wat is 'op tijd' vertellen?Hoe gaat een arts om met een terminale patiënt die hoop houdt?Kunnen alle betrokken behandelaars alle relevante gegevens kennen?Is palliatieve sedatie in sommige gevallen geen sluitroute voor euthanasie?waar ligt de grens tussen goed behandelen en te lang doorbehandelen?
Maar ook het contact met de familie komt aan de orde. Evenals de wenselijke zorg om de zorgverlener zelf, die immers per definitie vaak moet omgaan met het lijden van patiënten en hun omgeving.
“Er is volop discussie gaande over de vraag of mensen die ‘klaar’ zijn met leven geholpen zouden kunnen worden binnen de euthanasiewet. De uitkomst van die discussie kan de grenzen verschuiven, mede afhankelijk van wat de beroepsgroep van artsen tot haar taak en domein rekent.”

Inhoudsopgave

Voorwerk

De dood komt dichtbij

Voorwerk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

1. Hoop of realiteit?

Communiceren over een ongeneeslijke ziekte
Inge Henselmans, Hanneke de Haes, Hanneke van Laarhoven

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

2. Niet uitstellen!

Praten over het levenseinde in de huisartspraktijk
Joost Zaat

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

3. Op tijd en weloverwogen

Praten over euthanasie
Marianne Dees

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

4. Niets veranderlijker dan een mens

Zorgscenario’s moeten dynamisch zijn
Daisy Janssen

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

5. ‘Zo kan het niet langer, dokter!’

Wanneer gezamenlijke besluitvorming niet mogelijk (b)lijkt
Jet van Esch, Siebe Swart

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

6. Zien Waar Het Schip Strandt?

Dicht bij de dood moet de communicatie tussen behandelaars optimaal zijn
Eric Geijteman

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

7. Op dezelfde lijn?

Artsen en verpleegkundigen hebben niet automatisch dezelfde kijk op optimale zorg
Saskia Teunissen

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

8. Einde Van Het Verhaal

‘Ik wil graag levend doodgaan’
Hein Visser

De patiënt (en de familie)

Voorwerk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

9. Dat was niet de bedoeling!

Reanimeren. Of niet?
Brenda Ott, Erik van Engelen

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

10. ‘Vorige week at hij gewoon nog zelf!’

Dissensus: soms zijn artsen en betrokkenen het oneens over de behandelstrategie
Rozemarijn van Bruchem

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

11. Tot het uiterste

Stervensbegeleiding bij migranten in Nederland
Maria van den Muijsenbergh

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

12. Na medische emigratie terug in het land

Koos van der Hoeven

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

13. volgens de krant is er nog kans op genezing

Behandelwensenlijstjes
Hans Gelderblom, Yvette van der Linden

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

14. Zetten we de behandeling voort?

Thuisbeademing bij als
Mike Kampelmacher, Piet van Leeuwen

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

15. Sterven in eigen regie

‘Zelfeuthanasie’ in gesprek met naasten
Boudewijn Chabot

Interventies in de laatste levensfase

Voorwerk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

16. Herkennen en begeleiden van het sterven

Alexander de Graeff

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

17. Doorbehandelen

Te kort, te lang of precies genoeg?
Pauline de Graeff, An Reyners

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

18. Valt een fase 1-behandeling te combineren met palliatieve zorg?

Johan de Raaf, Karin van der Rijt

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

19. De rol van hulpverleners in het palliatieve zorgonderzoek

Niet te veel beschermen?
Ghislaine van Thiel, Marijke Kars

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

20. Vocht en voeding

Méér dan alleen medisch
Lotte van den Ingh, Angeline van Doveren, Patricia van Mierlo

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

21. Help! patiënt stopt met eten en drinken

De begeleiding door artsen, verpleegkundigen en verzorgenden
Boudewijn Chabot, Paul Vogelaar

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

22. Medicatieafbouw

Minder is vaak meer
Rob van Marum

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

23. Stop de icd

Lieselot van Erven

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

24. Morfine in de laatste levensfase

Dick Willems

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

25. Palliatieve sedatie

Soms een sluiproute naar euthanasie?
Marian Verkerk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

26. De rol van de onafhankelijke scen-arts

Sytske van der Meer

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

27. Klaar met leven

Suzanne van de Vathorst, Katja ten Cate

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

28. Dementie en euthanasie

Schrift grift, gepraat vergaat?
Cees Hertogh

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

29. Leven na de dood

Morele dilemma’s rond orgaandonatie
Gert van Dijk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

30. Wat is ons einde waard?

Geen geld voor levensreddende behandelingen?
Job Kievit

... En de dokter zelf?

Voorwerk

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

31. Bang voor euthansie?

Bert Keizer

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

32. Wat il leede van mijn kanker

Ivan Wolffers

2018 | OriginalPaper | Hoofdstuk

33. Zorg voor de zorgverlener

Mariska Koster

Nawerk

Meer informatie