De Antwoorden

1 Antwoord B is juist. Urine-incontinentie (UI) wordt beschreven als klachten van onvrijwillig urineverlies. Stressincontinentie wordt beschreven als UI waarbij onwillekeurig urineverlies optreedt, op momenten van buikdrukverhoging zoals hoesten, niezen of lachen. Er is sprake van functionele incontinentie wanneer mensen niet zelfstandig of niet snel genoeg naar het toilet kunnen gaan door lichamelijke of cognitieve beperkingen. De oorzaak van de UI is dan dus niet urogenitaal van aard. Dit is het geval bij mevrouw Jones. Onder aandrangincontinentie wordt verstaan dat onwillekeurig urineverlies optreedt, samengaand met, of direct voorafgegaan door een plotse onhoudbare mictiedrang. Deze vorm wordt ook wel urge-incontinentie genoemd. Onder gemengde incontinentie wordt zowel stressincontinentie als aandrangincontinentie verstaan. Incontinentie komt veel voor, vooral bij kwetsbare ouderen. In de chronische zorg (inclusief wijkverpleging) is 48,2 procent van de mensen incontinent voor urine, 25,8 procent voor fecale ontlasting en 22,6 procent dubbel incontinent. Bij mensen met dementie of na een cerebrovasculair accident (CVA) komt dit nog meer voor. …