9. Angststoornissen

Angst is een transdiagnostische factor en komt bij veel lichamelijke en psychische problematiek voor. Bij angststoornissen is angst het kernsymptoom. Deze stoornissen behoren tot de meest voorkomende psychische aandoeningen. Onderscheiden worden: specifieke fobieën, sociale-angststoornis, selectief mutisme, separatieangststoornis, gegeneraliseerde-angststoornis (GAS), paniekstoornis en agorafobie. Bij angststoornissen spelen biologische, psychologische en sociale factoren een rol. Psychologische factoren krijgen de meeste nadruk. De stoornissen zijn volgens de leertheorie geconditioneerde reacties, waarbij vooral het vermijdingsgedrag de stoornis in stand houdt. De cognitieve theorie benadrukt de rol van irrationele gedachten bij angstproblematiek. Cognitieve gedragstherapie is de belangrijkste behandeloptie bij angststoornissen. Om het vermijdingsgedrag te doorbreken, wordt vooral gebruikgemaakt van blootstelling (exposure) aan de angstsituatie en het corrigeren van de onredelijke denkpatronen van cliënten. Andere behandelopties zijn onder andere socialevaardigheidstraining, ontspanningsoefeningen, mindfulness, ACT en emotieregulatietraining.